(1.4.4)De rechter heeft in het rechtsgeding een in wezen passieve rol. Wanneer de partijen niet zelf een zaak bij hem aanhangig maken, kan hij deze zaak niet op eigen initiatief behandelen. De rechter kan enkel aan een partij toekennen wat deze partij gevraagd heeft, niets anders en niets meer.
Dit noemt men het accusatoir karakter van het procesrecht. De tegenhanger van een accusatoir procesrecht is ene inquisitoriaal procesrecht. Dit accusatoir stelsel geldt bij ons zelfs en het strafprocesrecht, waar het onderzoek en het in beschuldiging stellen volledig aan het parket worden overgelaten, terwijl de rechter passief blijft. In een beperkt aantal gevallen kan de rechter wel ambtshalve bepaalde initiatieven nemen: hij kan bijvoorbeeld derden of partijen bevelen om bepaalde bewijsstukken aan de rechtbank voor te leggen.
De rechter is echter verplicht om een vonnis te vellen. Hij mag nooit weigeren recht te spreken, om welke reden dan ook, zelfs niet het stilzwijgen, de onvolledigheid of de onduidelijkheid van de wet, hij kan zicht wel onbevoegd verklaren.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten